No comments yet

Gëzimi i qiellit — Meditim ditor

“Ne jemi qytetarë të parajsës.” Fil 3:20

Një pastor  pyeti kongregacionin e tij: “Sa prej jush dëshirojnë të shkojnë në parajsë?” Të gjithë ngritën dorën, përveç një djali të vogël. Pastori tha: “Bir, a nuk dëshiron të shkosh në parajsë?” Ai u përgjigj: “Po, por mendova se po ngrije një grup për të shkuar menjëherë!” Le të jemi të sinqertë, ne nuk mendojmë ose flasim shumë për parajsën derisa një i dashur vdes dhe shkon atje, ose ne plakemi dhe ndihemi sikur e kemi përmbushur detyrën tonë këtu në tokë. Pastaj ndiejmë një tërheqje që na udhëheq drejt qiellit. Dhe ne duhet të shkojmë. Mesatarisht këtu do të kalojmë rreth shtatëdhjetë apo tetëdhjetë vjet, ndërsa atje do të kalojmë përjetësinë. “Ne do të jemi gjithmonë me Zotin” (1 Th 4:17 ). Këtu në tokë marrim një kartë rezultati të përzier; ndonjëherë bëjmë mirë, herë të tjera jo aq mirë. Por në qiell, ne do të jemi tamam si Jezusi. “Ne jemi qytetarë të qiellit… ne po presim me padurim që ai të kthehet si Shpëtimtari ynë. Ai do të marrë trupat tanë të dobët të vdekshëm dhe do t’i shndërrojë në trupa të lavdishëm si të tijtë” (Fil 3:20-21 ). C. S. Lewis shkroi se në parajsë secili prej nesh do të jetë një “krijesë verbuese, rrezatuese, e pavdekshme, që do të pulsojë me një energji, gëzim, mençuri dhe dashuri të tillë që tani nuk mund ta imagjinojmë”. Të gjithë patriarkët, profetët dhe predikuesit në Bibël dëshironin shumë për qiellin. Zakaria e përshkruan atë me këto fjalë: “Ata do të bëhen … si gurë të çmuar në një kurorë, duke kapur të gjitha ngjyrat e diellit. Atëherë…do të shkëlqejnë!” (Zek 9:16-17). Pyetje: Nëse do të vdisnit sot, a do të shkonit në parajsë? Ju mundeni, duke e vënë besimin tuaj te Jezus Krishti.

Comments are closed.